Volg 26WS 4

19 maart 2026 - Docent Maarten

Tijdens de laatste dagen was er de zoals gebruikelijk het Captains Diner in combinatie met een Bonte Avond. Er is heerlijk gegeten en de grappigste optredens zijn voorgedragen.

De dag daarna was de Happy Day, een hele dag schoonmaken met als afsluiter een heerlijke pizza met een koud drankje in een schattig restaurant op Sint Maarten. Een grote groep trainees viel vervolgens buiten op het dek voor de laatste keer kijkend naar de sterren in slaap.

De volgende dag werden de tassen verzameld en werden de paspoorten en certificaten uitgedeeld. Er werd afscheid genomen van de crew die achterbleef op het schip en onder een regen van tranen stapte de trainees voor de laatste keer de natte tender in.

Wat is de tijd snel gegaan. Het voelt als gisteren dat de trainees met hun grote overbeladen tassen aan boord staptte van de Wylde Swan. Twijfelend over wat deze reis hun zou brengen. Met het eerste glaasje limonade in de hand, onzeker en verlegen de eerste speech van de kapitein aanhorend.

Nu vijf weken later, met het laatste glaasje limonade zelfverzekerd en trots naar de laatste speech van de kapitein luisterend. Vijf weken waarin grenzen zijn verlegd, persoonlijkheden zijn opgebloeid en herinneringen zijn gemaakt. Vijf weken met soms een diep dal, maar gelukkig met nog veel hogere pieken.

Vijf weken waarin trainees open zijn geworden, open op een manier die ze zich hiervoor niet voor mogelijk hadden gehouden. Vijf weken waar trainees hebben gehuild, maar nog veel meer hebben gelachen. Vijf weken die voor altijd in de herinneringen zal blijven en iedereen heeft veranderd.

Nu is het stil aan boord, het voelt leeg en kaal. Het gaat even wennen zijn, dat weten we allemaal. De trainees gaan gemist worden, stuk voor stuk.


Maarten

18 februari 2026 - Team Masterskip | Kapitein Alvaro

De trainees zijn nog niet toegekomen aan het maken van vlogs en blogs. We moedigen ze natuurlijk wel aan, voor nu hebben het contact met de kapitein daarom gebundeld tot een update van de eerste week.


Op woensdagavond arriveerden de trainees om 18.00 uur (lokale tijd) aan boord. Na een kort praatje van de kapitein werd er lekker gegeten en afgewassen. Tijd om het schip kort te verkennen. Iedereen was behoorlijk moe, maar excited dat het avontuur nu écht is begonnen.

De volgende dag stond in het teken van wennen aan het ritme aan boord. “They had selfstudy, climbing instruction for one watch and safety carrousel,” aldus de kapitein. Na het avondeten volgde een korte duik bij het strand. Conclusie: “All good, they look like a good group.”

Op 13 februari trokken de trainees de stad in voor een hike excursie. Ze hielpen met de boodschappen, hadden zelfstudie en namen opnieuw een duik. ’s Avonds stond een bezoek aan het carnaval op het programma. De kapitein herhaalde tevreden: “Feels like a great group.”

Uitgevaren uit Curaçao
Op 14 februari om 21:00 uur voeren ze uit vanuit Curaçao. “Good sailing since then” schreef de kapitein. Toch kreeg een flink deel van de groep te maken met zeeziekte. “A big group has been seasick, we decided to make the evening watch non mandatory.” Sommige trainees sloten alsnog aan bij hun wacht, desondanks!

De route stond op dat moment nog open.
Plan A: “Sailing towards Mona passage and continue towards Bermuda.”
Plan B: “After Mona passage go east.”
En uiteraard waren alle opties: “Weather dependant”.

Zondags goed bericht: “They are doing better, most of them are out of the seasickness now.” De avondwachten gingen weer door. En ze hadden gezellige dinner dates.

Op 16 februari ging het duidelijk nóg beter. “They are doing good, almost no seasickness.” Alleen het havermout ontbijt bleek voor sommigen een uitdaging. Hoe lossen we dat op? Zelf. De trainees kregen zelf de taak om met een oplossing te komen 😉

De middag werd gestart met een sportieve workout, begeleid door docent Koen. “Some crew and trainees joined up, coached by teacher Koen. Worked really well.” Samen bewegen en ontspannen, ook dat hoort bij het leven op zee.

Subject to change
De route werd opnieuw bekeken. “Tomorrow we will pass Mona passage, we started on engine again tonight to be able to reach the entrance.” Daarna leek het erop dat ze noordwaarts zouden gaan en tijdelijk in een windstil gebied terecht zouden komen. “At this point it looks more sensible to use the patch to head east.” Bermuda bleef mogelijk, maar verschoof naar plan B…

Gisteren werd de route opnieuw bekeken. Het is kiezen tussen mogelijkheden, afwegen, vooruitdenken, precies wat zeezeilen vraagt. En vandaag, woensdag 18 februari, is het Lazy Day!

Een week vol eerste indrukken, zeeziekte, doorzettingsvermogen, wachtlopen en veranderende plannen.


Wij volgen het allemaal vanaf kantoor met trots en nieuwsgierigheid.
Zodra wij foto’s, blogs of vlogs ontvangen, delen we het hier met jullie!  

Groetjes,
Team Masterskip