Volg 26WS 3

1 februari 2026

Ik ben Otto en zeil nu al bijna vier weken met de Wylde Swan in de Caribische Zee!! Onze reis begon vanaf Sint-Maarten, daarna zijn we op Martinique en Dominica geweest. Nu liggen we voor anker in Tobago Cays. Tijdens het snorkelen hebben we roggen, zeeschildpadden en vissen gezien!! We gaan al bijna het schip overnemen van de crew (tijdens de laatste week). We hebben ons de afgelopen tijd al goed voorbereid. Dat hebben we gedaan met de internships! In deze blog zullen een paar trainees en ik jullie hier iets meer over vertellen.

Stage lopen kan bij elke functie aan boord, denk aan de scheepsarts of de kapitein. Sommige trainees wisten al meteen wat ze wilden doen, anderen vonden het best wel lastig om te kiezen. Om een beter beeld te geven van de functies waren er pitches waarin de crew hun rol hun aan de hand van een semi-grappig toneelstukje laten zien. Hierna moesten we een sollicitatiebrief - of eigenlijk letter of application, want het moest in het Engels - schrijven gericht aan het crewlid waarbij we stage wilde lopen. Je moest naast je eerste keuze voor de internship ook een tweede en derde opgeven, voor het geval er geen plek meer was bij de plek die je op nummer 1 had staan. Alle trainees hebben sowieso hun eerste keuze gekregen en de meesten ook hun tweede keuze. Je krijgt namelijk twee stageplekken, omdat er twee rondes zijn waarin stage wordt gelopen. De eerste ronde was op zaterdag en zondag (het weekend van 24-25 januari) en de tweede ronde was op dinsdag 27 januari en woensdag 28 januari. Ikzelf liep eerst stage bij de deckhands (matrozen) en daarna bij de officers. Hieronder zullen een paar andere trainees per functie hun ervaring met de interships delen:

Foto 1: Trainees openen de dag als deel van hun docentenstage

Deckhand
Hai ik ben Katie (de Groot) en voor de internship heb ik deckkie gekozen. De internship deckhand is echt super leuk, heel leerzaam en ook nog eens super gezellig. Ik moest in de middag van 2-6 helpen op het deck en mocht van alles doen. Ik heb zeilen gehezen, zeilen genaaid, lijnen gecoiled en super hard gelachen met de andere deckkies. De intership laat je echt zien hoe het schip werkt en waarom we bepaalde dingen doen. Normaal kijk je hoe alles gebeurd maar als je het zelf allemaal mag doen snap je het pas echt. Ik wil ook voor mijn ship takeover deckie worden. Deckhands doen het echte werk op het schip, en het voelt heel cool om daar een deel van mogen uit te maken.

Foto 2: Sterre en Isis als stagairs bij matroos Ida

Officer/Captain
Ik vond de intership officier best wel interessant en leuk om te doen. We hebben uitgelegd gekregen wat voor verschillende kaarten er zijn, hoe je ze afleest en hoe je erop de route tekent. We moesten een route tekenen van Dominica naar Bequia. Het duurde heel lang, dus we zijn bijna de hele intership bezig geweest met navigeren en de route plannen. De volgende dag moesten we helpen op het deck. Ook moest ik de mast in om een lijn aan bakboord van de course sail vast te maken aan de yard. We zaten helemaal aan het eind van de op de boom het zeil recht te trekken. Inmiddels zijn we aangekomen bij eilandjes met heldere zeeën en wit strand. Iedereen mocht toen gaan zwemmen van de boot naar het eilandje. Vanuit de mast zag dat er heel cool uit. Helaas hebben wij dit gemist omdat we dus nog steeds in die mast zaten en toen ging het ook nog eens regenen. Toen we uiteindelijk weer naar beneden geklommen waren, was de intership alweer afgelopen. Alle uitleg die we gekregen hebben was interessant!! Julia

Foto 3: Lola als kapitein-stagaire

Cook
Hi! Ik ben Valerie en voor de internships heb ik Cook gekozen. De eerste dag zorgde we voor het avondeten. We begonnen met overleggen wat we wilden maken, wat we aan boord hadden en wat we eventueel over hadden. Plannen is een groot deel tijdens het koken, want het eten verzorgen voor vijftig mensen is niet niks. Ons groepje had bedacht om sjaksjuka te maken. Met overleg van Tina (onze kok) hadden we besloten om dit met parelcouscous te eten en er naanbrood bij te maken. We verdeelden de taken en ik moest voor het naanbrood zorgen. Iedereen vond het eten erg lekker en dit is natuurlijk leuk om te horen!! Ik vond het heel leuk om dit te leren. Ook heeft Tina allemaal slimme en handige tips voor het koken en heb ik er een nieuw recept voor thuis bij. De volgende dag stonden we om 6:30 op om het ontbijt voor te bereiden. Na het ontbijt begonnen we gelijk aan de lunch. We hadden hier 4 uur voor nodig, want er moest veel gebeuren. We maakte warme hartige snackjes, kaneelbroodjes, soep en natuurlijk brood met beleg. Het was een geslaagde lunch!! Het was heel gezellig met de groep in de keuken. We hebben veel geleerd en plezier gehad met Tina!

Foto 4: Paulina en Roos liepen stage bij scheepskok Tina

Interior
Ik heb voor de intership ‘interior’ gekozen omdat ik denk dat je er thuis ook nog iets aan hebt. Je leert plannen, organiseren en tips en tricks om beter schoon te maken. Deze dingen kan ik thuis ook gebruiken. Een stage als kapitein of officer is ook leuk en ik denk dat je daar veel leert over het zeilen, maar die vaardigheden kan je thuis niet benutten. En ik heb persoonlijk al veel geleerd over het zeilen, navigeren, coördineren etc. de afgelopen weken. Misschien verwacht je het niet, maar de rol van Barbara (interior) is een erg belangrijke aan boord om alles op rolletjes te laten lopen. Om deze redenen ging ik voor interior. Ik stond om 06:00 op, zette thee en koffie en sneed vruchten. Ook heb ik de was opgevouwen, de voorraden gecontroleerd en hier en daar aangevuld. Ik vond het twee super leuke dagen!! Cee

Engineer
Hi, ik ben Isabelle en voor de interships van de eerste ronde was ik engineer bij Sven. We begonnen met een tour van het schip bij de kamers waar de engineer vooral is, denk aan de engine room, de dry store, de pump room en alle ruimtes waar elektrische kastjes staan. Hierna konden we echt aan de slag en begonnen we met water verplaatsen via een waterpomp en daarvoor gebruikten we walkie talkies. Vervolgens moeten we diesel in de kleine bootjes doen en kregen we hier ook uitleg over hoe een motor werkt en ik vond dat erg cool om te zien. Verder bestond de intership uit klusjes doen en gingen we aan de slag met een cirkelzaag, boormachine en andere tools om spullen te repareer of juist uit elkaar te halen. Ik vond het persoonlijk heel erg leuk en interessant en ik raad het zeker aan als je van de technische kant en klussen houdt + Sven is heel aardig!

Foto 5: Isabelle en Puk als stagairs bij machinist Sven

Doctor
Hi! Charlotte hier en ik heb voor de internships als eerste ronde doctor gedaan! We waren hier zaterdagmiddag van 14:00 tot 18:00 mee bezig. We verzamelden in de mainhold en hebben daar als eerst besproken wat we zelf als trainees eigenlijk allemaal wilden leren. Ons groepje kwam uit op: botbreuken, medicijnen, wonden, hechtingen en wat je moet doen in acute situaties. Mirjam (de doctor aan boord) heeft hier dan ook haar presentatie op aangepast! Nadat we zaterdag alle ‘basics’ hebben besproken, mochten we zondag dan echt iets gaan doen: hechtingen oefenen. EN WAT WAS DAT LEUK!! We hebben gewoon een ‘basic’ wond leren hechten en oefenden dat op een banaan! Mirjam heeft ons ook allemaal dingen uitgelegd over medicaties en ziektes, wat allemaal heel erg leerzaam was! Ik weet in ieder geval zeker dat ik de rol van doctor tijdens de ships takeover wil hebben! Charlotte

Foto 6: Sterre, Carine, Isis, Aim’ee en Charlotte als stagiairs bij scheepsarts Miriam

26 januari 2026 - Docent Gijs

Na dagen wachten op onze gestrande bagage en het gerepareerde grootzeil was het eindelijk zo ver! Het anker kon worden gelicht en de zeilen gehesen. Noordwaarts op de passaatwind, met als hopelijk einddoel Bermuda. Ik zeg hopelijk, want vanwege de veranderlijke wind rond Bermuda kunnen we eigenlijk pas twee dagen van de voren zeggen of we het halen.

Maar proberen willen we het in ieder geval, en dus vertrekken we noord. Ondertussen begint het dagelijkse ritme van Masterskip tijdens het zeilen: ’s ochtends zelfstudie, ’s middags sailtraining en workshops en in de avond 2 uur wacht, ergens tussen 18:00 en 02:00. Een uitdagend schema, zeker als je daar bij optelt dat alles aan boord kan bewegen door het varen: Je bed, je spullen en jij zelf ook, waardoor je zeeziek kan worden.

De zeeziekte was zeker aanwezig bij veel van de trainees. Zeker de zelfstudie, die binnen is en waarbij je naar een scherm of je schrift kijkt, zorgde dat voor uitstapjes naar de reling. Dit leidde in de pauzes tot ligmomentjes, waarbij er even op het dek werd gelegen om ‘het schip te voelen’. Een crewlid omschreef dit grinnikend als een ‘groep chillende zeehonden’. Maar ondanks de zeeziekte werd er zeker hard gewerkt! De kapitein was dan ook blij verrast met de aanwezigheid en de inzet van de trainees tijdens de zeilwachten in de nacht.

Na drie dagen zeilen draaide de wind naar het zuiden, wat gepaard ging met een wissel in de zeilen. Onderweg gebeurd er altijd wel iets, zoals een vals brandalarm wat ons in onze pyjama’s op het dek brengt, of een vliegende vis die het dek op vliegt tijdens de wacht. Op de vierde zeildag is de beslissing gemaakt om niet door te varen naar Bermuda. We hadden Bermuda met twee dagen voor de wind zeilen makkelijk gehaald, echter zou de wind ons de terugweg lastig maken en veel tijd kosten.

We zijn daarom afgebogen naar het oosten, om met de passaatwinden naar de bovenwindse Caribische eilanden te gaan. Na zes dagen zuidelijk te varen, met dus 10 dagen zeilen zonder land in zicht, bereiken we Martinique. Na een korte stop in Le Marin, inclusief telefoonmoment, zijn we nu op pad richting Dominica, voor een excursie dwars door het hele eiland.

Met zonnige en winderige groeten, Gijs Betadocent aan boord van de Wylde Swan

12 januari 2026

Gisteren hebben we een vraag naar connecties bij Schiphol verstuurd naar onze Masterskip-ouders. We hadden niet gedacht dat we zó snel reactie zouden krijgen.

Binnen een uur kregen we tientallen tips en werden we gekoppeld aan de juiste mensen bij KLM en Schiphol. Binnen twee uur waren de tassen gelokaliseerd. En binnen drie uur waren ze onderweg naar Sint Maarten.

Namens alle trainees, docenten en crew aan boord: bedankt! De bagage is compleet!

6 januari 2026 - Het docententeam (Gijs, Lina, Miriam, Jolien & Evelien)

Maandag 5 januari en de hal van Schiphol stroomt langzaam vol met zenuwachtige trainees. Tasje worden uitgedeeld, toetsen ingenomen, entry forms gecheckt. Alles klopt… groepsfoto en een laatste knuffel en we kunnen gaan. Ik roep nog bij de incheckbalie: “zo dit gaat lekker soepel.” Nou dat roep ik dus vanaf nu nooit meer…

OMG, 1 trainee staat door fout van reisbureau (verkeerde achternaam gebruikt) niet op de lijst. Gelukkig was er voldoende plek, dus hup extra ticket gekocht. Iedereen door de douane en toen begon het te sneeuwen, niet een beetje, dikke, dikke vlokken en Schiphol werd steeds witter. We moesten van gate E21, naar E05 en weer terug naar E21, de vertraging liep op, maar na 2 uur wachten, zaten we om 12.30 in het vliegtuig en toen begon het wachten…13.30, 14.30, 15.30, 16.30 … trainees doen het fantastisch, kletsen, slapen, appen, kijken film en verplaatsen. En dan thank god, er komt beweging en tegen 17 uur hangen we in de lucht. Halverwege stoelriem vast, alsof het vliegtuig over een klinkerweg reed, turbulentie tot en met…

Op 3/4 van de reis stond ineens de purser naast ons met de mededeling dat het vliegtuig zonder bagage is geladen, het was te glad op Schiphol. Houdt er rekening mee dat het nasturen van bagage 1 tot 2 dagen kan duren. Daar staan we dan, 35 man, zonder bagage. Masterskip wordt direct naar een back to basic avontuur gehesen. Tandenborstels worden ingeslagen, korte broeken geshopt, we improviseren en we laten ons niet gek maken, want 1 voordeel: wij hebben zon.

Groetjes, Het docententeam (Gijs, Lina, Miriam, Jolien en Evelien)