De eilandgroepen die je op deze reis aandoet verschillen echt énorm. Bermuda is onder Amerikaanse invloeden uitgegroeid tot een luxueus vakantieoord. Door een nogal gunstig belastingklimaat heeft het in de loop der jaren een grote aantrekkingskracht gehad op de rich & famous. Op sommige reizen worden we uitgenodigd in het clubhuis van de lokale Yachtclub, daar voel je die geschiedenis direct. Het nadeel voor ons: alles is er schreeuwend duur. Dus als je wilt ervaren hoe het is om 12 Euro voor een zak chips te betalen, moet je naar Bermuda.

Verderop in de reis zie je dat het anders kan. Midden in de Atlantische Oceaan landen we op de Azoren. Dat is een stuk minder luxe, maar minstens zo interessant. De afgelegen ligging maakt dat je echt in een eilandcultuur terechtkomt. Generatie op generatie wordt hier aan elkaar doorgegeven dat je op jezelf en je sterke gemeenschap bent aangewezen. Nog steeds zijn ze superblij met bezoekers, vooral zeilers worden met open armen ontvangen, maar ze weten dat ze onafhankelijk moeten blijven. Daarom hebben ze bijvoorbeeld heel interessante oplossingen gevonden voor hun energievoorziening. Sommige kraters op de eilanden (die we natuurlijk gaan beklimmen) gebruiken ze heel slim als ‘waterbatterij’.

En wie op het eiland Horta aankomt, bezoekt het illustere Peter’s Café Sport waar alle oceaanzeilers zich verzamelen. Alles hier maakt duidelijk hoe bijzonder het is dat je halverwege die grote oversteek bent. Onze Masterskip vlag hangt er in het café, je maakt de traditionele tekening op de kade en voelt: wij zijn oceaanbedwingers.

Nadat je vanaf de Azoren nog Engeland of Frankrijk hebt aangedaan, vaar je in je ship takeover door het Kanaal. De drukbevaren Noordzee vraagt nog even je aandacht maar je weet wat er in Harlingen op je wacht: je ouders en de rest van je familie staan, soms met spandoeken omhoog, te wachten op jouw terugkomst. Een beter einde voor je Masterskip reis kun je je niet voorstellen.