Volg 26GL5

Na een heerlijke dag klimmen komen we aan met de tender aan boord en wat is, de hele student mess waar we iedere ochtend studeren ziet er heel anders uit. Er liggen rode tafelkleden op tafel, bestek, naambordjes en glazen en er hangen lampjes, de crew heeft hard gewerkt voor het captains diner. Dit hebben de studenten ook zeker verdient na de geweldige ship take over.

Iedereen geniet van een quiche als voorgerecht. Soms is er even wat minder crew want die zijn dan bezig met de afwas en het voorbereiden van de volgende gang. Daarna een heerlijk hoofdgerecht, paella, Pancho (de kok) heeft het echt geweldig gedaan. Tijdens het hoofdgerecht zegt kapitein Arjen iets, terwijl zijn speech al geweest is. Hij laat weten dat de reddingsbrigade straks langs komt. Een paar minuten later roept de eerste trainee: “Daar zijn ze!” Hoofdgerecht op of niet iedereen snelt naar buiten en de KNRM doet een mooie show om de Gulden Leeuw. En wacht wat gebeurt er nu, ze leggen de boot naast ons. Iedereen mag even kijken bij ze aan boord, achter het roer, de machine kamer in, en boven op de boot. Wat een toetje op de reis is dit!

En dan mogen daarna nog heerlijk genieten van het toetje van het captains diner. Pancho is overspoeld met vragen voor het recept, dus dat is een goed teken!

Een hele regenboog, wanneer kan je nou het van het begin tot eind zien? Als de kapitein zegt: “Ik heb dit nog maar ooit 1 keer eerder gezien”. Dan weet je het… Wat een bijzondere reis maken we hier mee! Dan komt het enthousiasme naar de trainees en iedereen snelt zich naar de bridge om ervan te genieten. En natuurlijk komt er ook enthousiasme om er een vlog van te maken!

Een andere traditie voor alle schepen die in Horta aankomen is een schildering op de kade. Dus er werd met een groepje een idee bedacht! En de eerste dag werd de onderlaag geschilderd en al snel begon het schip en de zeilboot te verschijnen. Iedereen wil natuurlijk vereeuwigd worden op de kade dus de lijst bestaat uit alle namen die aan boord van de 26GL5 aanwezig zijn.

Misschien spot je de schildering wel als je in Horta bent! Bedankt Anne, Charley, Floortje, Leia, Noraly, Sam en Willemijn voor de prachtige schilering!

Bij een eilandengroep die ontstaan is door vulkanen moeten deze natuurlijk ook bezocht worden! Met de bus vertrokken via prachtige uitzichtpunten naar de Caldeira, een ingestorte vulkaan. Wees gerust we waren helemaal veilig, 1200 jaar geleden was de laatste uitbarsting. We liepen rond de krater die vanaf iedere plek er weer anders uit begon te zien. Af en toe een pauze en weer door, na een flinke wandeling was het tijd om weer in de bus te stappen.

We reden naar een botanische tuin met genoeg bankjes om even tot rust te komen en te lunchen. Vervolgens reden we naar de meest recente uitgebarsten vulkaan waar de grond bedolven was onder zwart zand. Een vuurtoren die niet meer wordt gebruikt, omdat er nieuw land was ontstaan door de vulkaan. Na een heerlijke dag lag was het muisstil in de bus naar de boot, iedereen lag te slapen.

Als je naar de Azoren zeilt kan je niet weggaan zonder een bezoekje of Peters Cafe Sport! Het zeilers cafe van Horta, wat eruit ziet als een museum vol met vlaggen. Hier hebben we met iedereen (trainees en crew) genoten van een 3 gangen menu vol lokale producten. Ook kregen we de uitleg over de geschiedenis van dit zeilers cafe, want het is meer dan alleen een cafe. Ze regelen ook zeepost, materialen voor boten, etc. Als bedankje voor deze geweldige plek laat ieder schip wat erlangs komt een vlag achter. De trainees beginnen gelijk met denken wat we willen achterlaten.

Een museum dat speciaal voor jou open gaat, wanneer maak je dat nou mee? De trainees van de GL5 maakten dit zondag mee. Eerst een uitleg vanuit het museum en daarna het hele museum voor jezelf! Als afsluiting besloot een groep via een heuvel naar het centrum te lopen met prachtig uitzicht.

Het was de eerste dag van de interships. Mijn intership was first officer samen met wat andere trainees. We kregen gelijk al een ongebruikelijke situatie… want aan onze rechter zijden zagen we een vissersboot!

Dat is niet een gevaarlijke situatie, maar het aantal graden waar op de vissersboot zagen veranderde niet… dit zou beteken dat we op een crash cours lagen. Mijn eerste taak als first officer in opleiding was kijken of het aantal graden waar op de boot zich bevond zou veranderen en of de vissersboot voor ons zou komen en we dus op een crash cours zouden varen. Terwijl de echte first officer zich bezig kon houden met contact te zoeken met de vissersboot en een plan maken voor als we op een crash cours zouden varen.

Na een paar minuten zij ik tegen de first officer: “het aantal graden waar de boot zich bevind veranderd niet en de boot wordt alleen maar groter”, dus we voeren op een crash cours.

De captain was er ondertussen ook bij gekomen en er was radio contact met de vissersboot. De vissersboot had voorrang en wij moesten dus gaan uitwijken. We wachten nog enkele mintuten tot dat de captain het bevel gaf aan de gene die aan het roer stond om te sturen.

Toen zijn we afgeweken en gingen we prachtig achter de vissersboot langs. Toen we zeker wisten dat er niks meer kon gebeuren hebben we nog aan de vissersboot gevraagd of ze een foto wouden maken. En dat hebben ze gedaan de foto ziet er prachtig uit. Als bedankje gaf onze captain nog een mooie tuuter. TUUUUUUUUT!

Met alle trainees en crew van de Gulden Leeuw stonden we stil bij de dodenherdenking.  Vanaf de kade keken we naar de vlag op het roer die ook hier netzoals de vlaggen in Nederland halfstok was. 6 uur lokale tijd, betekende 8 uur Nederlands tijd waren wij ook samen met het thuisfront stil. De 2 minuten begonnen met 2 bellen vanaf de Gulden Leeuw en werden geëindigd met een gepaste toeter.

De photobooth is ready, de afspeellijst is ready, de outfits zijn aan en we zijn in de freakin’ middle of the ocean. Dat betekent een mid ocean party!

Bij het lied Oceaan van Racoon, die we met z’n allen zongen, besefte ik even weer waar ik ben gekomen. We hebben het heel erg gezellig gehad en het was erg bijzonder, zo’n feestje in het midden van de oceaan.

We sloten de avond af met het liedje Brabant, want daar in Brabant brandt nog licht;).

Geschreven over 29-04-2026 - Willemijn

Het is helemaal stil in de studentmess, dat gebeurt niet vaak, maar wel tijdens zelfstudie. Tot dat er wordt geroepen: “dolphins on starboard!”. Ineens is er heel veel geluid, alle studenten sprinten naar buiten. Met zijn alle in een rijtje aan het staren, het enige wat je hoort is: "Whoooooh!" Er springen dolfijnen naast de Gulden Leeuw, daarvoor neem je natuurlijk even pauze bij je zelfstudie. Als de dolfijnen verder verdwijnen in de oceaan om ons heen druppelen de trainees naar binnen om weer verder te studeren.

De bel wordt drie keer geluid en nu halverwege de reis weten de trainees precies wat dat betekend…. Verzamelen! Iedereen komt naar het voordek en Anousch en Lisanne beginnen uit te leggen dat ze uitleg krijgen over de verschillende stage plekken. Ze mogen een top 3 doorgeven met motivatiebrieven en alle trainees gaan op 2 plekken stage lopen. Dit is allemaal uitgelegd en dan opeens komt het gallyteam naar voren en beginnen te rappen, wat is dit…. Maar als je goed luistert hoor je het, ze rappen over de taken die je gaat doen. Vervolgens duiken er opeens docenten op met verrekijkers die net doen of docenten vreemde dieren zijn die eigenlijk heel veel taken doen. De deckhand komen naar voren en doen een woord spel. Er wordt veel gelachen, we zijn benieuwd naar de pitches van de trainees voor de shiptakeover!

Yachtclub in hamilton. “Ik zou het heel graag doen maar over 10 minuten heb ik een lunchafspraak met mijn vrouw en dochter ”. Een keurige heer kijkt me vriendelijk aan vanachter een keurig gedekt tafeltje op het terras van de Royal Bermudan Yacht Club. Een deftig gebouw met veel geschiedenis aan het water in Hamilton.

Ik heb zojuist gevraagd of iemand onze trainees een korte rondleiding zou kunnen geven. Hij laat me snel een paar dingen zien en zegt dat ik dit kan vertellen aan de trainees. Om niet het gehele gebouw te “bezetten” roep ik tien trainees naar binnen. Juist als we door een glazen deur ons vergapen aan allerlei zilveren schalen en bokalen die in een grote kamer met een haard staan, vraagt iemand “willen jullie dit zien?” Ik antwoord bevestigend maar zeg dat de deur op slot is.

Hij antwoord dat klopt en ik weet waar de sleutel is. Hij grijpt ergens een sleutel vandaan opent de deur en zegt:” Hi I am Hal and I am the commodore at this moment, shall I give you a tour?” Dit is precies wat we eerder hadden gehoopt en 40 trainees tegelijk blijkt Hal ook geen probleem te vinden. We horen over de geschiedenis van het gebouw, de club, de mens bar (tot voor kort alleen voor mannen) en allerlei bijzondere en ook wel Engels aandoende gebruiken en regels.

Als we naar buiten lopen over het lunchterras met een paar gezinnen met kleine kinderen, roepen een paar trainees:”Dit lijkt wel White Lotus”. Hal weet van geen ophouden en biedt ons aan het einde van de toer ook nog een bezoek aan op de “Spirit of Bermuda”, die voor de club aan de steiger ligt. Hier kunnen de trainees zien hoe een ander traineeship eruit ziet. Een foto van alle trainees is een prachtig slot van dit onverwachte “avontuur”. Voor de trainees mag de focus nu weer naar een “normaal” leven. Nog even naar de supermarkt.

Op lazy day komen de tekenboekjes te voorschijn

Lazy day op het schip. Ik kom mijn cabin uit en zie een trainee rustig naar een boekje zitten te staren. Wat een rust, ik hoor alleen het golven van het water. Een half uur later worden de trainees uitgeslapen wakker de rust is weg, iedereen is opgewekt. Achter mij wordt er mee gezongen met muziek.

Ik loop een rondje om te kijken wat er allemaal gedaan wordt op zo’n relaxte dag. Beneden wordt het schip getekend. “Kijk hij heeft een hele mooie Gulden Leeuw getekend” wordt er tegen mij gezegd. Trots laten ze het zien. Het is versie 3 kijk dit was 2 en dit 1, de tekening is al veel beter! Alleen de neus van de boot nog wat lager de volgende keer.

Ik vervolg mijn rondje verder naar boven. Acht Masterskiptrainees zitten op het bridge deck van de Gulden Leeuw. Overal liggen schriftjes en pennen met concepttekeningen van bloemen, dolfijnen, kwallen en andere nautische beelden.

Hugo trekt de tekeningen met henna over op armen, polsen, kuiten en voeten van de zonnebadende trainees. Ook de docenten willen wel zo’n tijdelijke tattoo.

Het moet een half uurtje drogen en dan is het ingetrokken. De henna blijft een week zitten. Wanneer is nu een beter moment om een kleine tattoo uit te proberen dan als je met je Masterskip family aan boord zit en verder niemand tegenkomt?

Het is donker, 23:17.
De lijnen wiebelen voor mijn neus heen en weer, er is nog één zeil dat uit is. Af en toe is er licht van de bliksem, maar geen geluid. Ik kijk omhoog naar de heldere hemel, al die sterren, zo mooi.

Nu besef ik waar ik sta, en waar ik al die tijd naar toe heb gewerkt.

Geschreven over 12 april
Willemijn