School op de oceaan

De gewone lessen, de bijzondere lessen, zeemansontgroening, land in zicht!

 

Nikki: “De dag sloten we af met het aanzicht van een groep dolfijnen die met ons meezwommen. Heerlijk toch.

 

Eline: ´ …oceaan is de rust die het met zich meebrengt, het wachtlopen, uitzicht waar je inmiddels helemaal aan gewend bent geraakt, elke nacht een prachtige sterrenhemel…”

 

Tijdens school de oceaan over zeilen? Nikki en Eline deden het afgelopen november. De inschrijvingen voor volgend jaar stromen binnen, het vertrek is op 9 november. Pak je kans en kom naar een informatiebijeenkomst! Klik hier voor de informatiebijeenkomsten.

 

Nikki: gisteravond werden we verrast door onze ‘zeemansontgroening’. In groepjes van vijf moesten we ons verkleden, vragen beantwoorden en ons door touwen en netten wurmen. We eindigden met het happen van een ongekookte aardappel en een shot van zeewater. Oja, we moesten ook een vis likken. Verkleed en met de nasmaak van een vis stonden we daarna op het deck afwachtend wat voor narigheid zou volgen totdat het licht en de muziek aan gingen en we de hele avond een feestje hadden op het middeck! Een supergezellige en leuke avond was het. Vandaag was iedereen nog moe van gisteravond maar gelukkig werd onze zelfstudie een paar keer onderbroken door de aanwezigheid van walvissen naast het schip. De dag sloten we af met het aanzicht van een groep dolfijnen die met ons meezwommen. Heerlijk toch. Groetjes vanaf halverwege de oceaan!!

 

Eline: na zeventien dagen op de Atlantische oceaan te hebben gevaren, voel ik me inmiddels een echte zeevaarder. Ik moet zeggen ik kan me nog steeds niet helemaal voorstellen dat er zo veel water is om de boot heen. Soms zagen we in de verte een boot voorbijvaren en een keer kwam er een boot zelfs vlak langs ons, maar telkens net niet dichtbij genoeg om mensen te zien. Dus je krijgt op een gegeven moment zo midden op de oceaan wel een beetje het gevoel dat je samen met de andere 39 mensen op de boot de enige op aarde bent. Vanavond zullen we voor het eerst weer land in zicht hebben! Wat ik ga missen aan alleen maar oceaan is de rust die het met zich meebrengt, het wachtlopen, uitzicht waar je inmiddels helemaal aan gewend bent geraakt, elke nacht een prachtige sterrenhemel en af en toe een dolfijn of walvis die komt checken hoe het met ons gaat. En natuurlijk dat je op elk gewenst moment je sinaasappelschillen pardoes overboord kan gooien (ik hoop niet dat ik dat thuis ook nog blijf doen). Inmiddels verlang ik wel naar wat land, maar ik denk dat ik de oceaan ook heel erg ga missen!

 

Op deze site kun je alles lezen over het onderzoek van Nikki en Eline.